Archive for జూలై 24th, 2006

ఇది ఎన్నోది?

జూలై 24, 2006

చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకునే మన నైజం ఎంతకూ మారదనేందుకు ఈ ఉదాహరణ చాలు. ఆ మధ్య ఒకసారి చెన్నైలో బోర్‌బావిలో పడిన బాలుడు, ఒకటి రెండురోజుల విఫలప్రయత్నం తర్వాత ఆ బాలుడి శవం వెలికితీత. ఆ తర్వాత కర్నాటకలో ఒకసారి, మన రాష్ట్రంలో ఒకటి రెండు చోట్ల ఇలాగే జరిగింది. నాకు గుర్తున్నంత వరకు ఒకేఒక్కసారి ఒక సాహసబాలుడు కాళ్ళకు తాడు కట్టించుకుని ఆ బావిలోకి తలక్రిందులుగా వెళ్ళి ఇరుక్కుపోయిన బాలున్ని రక్షించగలిగాడు. మిగిలిన అన్ని కేసుల్లోనూ ఎన్నో ప్రయత్నాల తర్వాత బాలుడు చని పోవటం, తల్లిదండ్రులు విపిరీతంగా ఏడవటం, మనందరం కూడా తరగని కన్నీళ్ళలోంచి కొన్ని బొట్లు రాల్చి జాలిగుండెవారమనిపించుకోవడం.
ఇప్పుడు మళ్ళీ ఇంకో బాలుడు http://www.cnn.com/2006/WORLD/asiapcf/07/23/india.boy.saved.ap/index.html. కథ సుఖాంతమే, కానీ ఇన్ని ప్రమాదాలు, కేవలం మన నిర్లక్షము వల్ల జరుగుతుంటే, మళ్ళీ ఇంకో బాలుడు పడే వరకూ వేచిచూడడమేనా మనం చేయగలిగింది? ఆ బావిని అలా తెరిచివుండడానికి కారకులెవరు వారికి శిక్ష ఏంటి? ఇలాంటివి జరక్కుండా ప్రతి ఊరిలోనూ కనీసం పిల్లలున్న తల్లిదండ్రులైనా వాటిని కప్పడానికి చర్య తీసుకుంటున్నారా? మన పిల్లాడు పడితే గానీ తెలియదు భాధ! పడిన తర్వాత దేవున్ని, సైన్యాన్ని, అల్లా ను ప్రార్థించడం తప్ప ముందుగా నివారణ ఏమీ చేయలేనంత పెద్ద కార్యమా ఇది, కేవలం నిర్లక్ష్యము, కర్మను నమ్మడము తప్ప?
ఆ మధ్య ఎప్పుడో అమెరికాలో కిటికీ తెరలకు వేలాడే దారాలతో ఆడుకుంటూ ప్రమాదవశాత్తూ ఒక బాలుడు మెడకు చుట్టుకొని చనిపోయాడట, ఇప్పుడు వాటి గురించీ ఎన్నో జాగ్రత్తలు చెప్పే లబెల్ వాటికి వుంటుంది. పిల్లలకు అపాయకరమన్న ప్రతి దాని మీద ప్రమాద హెచ్చరిక వుంటుంది.(ప్లాస్టిక్ సంచీలతో సహా!) మనకు అలాంటి జాగ్రత్త వుందా? వేలాడే విధ్యుత్ తీగలు, ముందు హెచ్చరికలు లేని తీవ్రమైన దారి మలుపులు, పిల్లలకు వీలయ్యే విధంగా మందుసీసాల బిరడాలు! ఒకటేమిటి ప్రతి దాని విషయంలోనూ అజాగ్రత్త, నిర్లక్షం.
అమెరికాలో ఏమందు సీసా కూడా పిల్లలకు వచ్చేవిధంగా వుండదు. మొన్నామధ్య మా మూడేళ్ళ అమ్మాయి, ముక్కుల్లో వేసే మందును బలవంతంగా మా ఏడాది వయసున్న అబ్బాయికి ముక్కులో వేస్తోంది. (ఇది ప్రమాదకరం కాదు కనక దీని మూత సులభంగానే వస్తుంది). చూసి వారిస్తే, “వాడికి జలుబు చేసి, ముక్కులు గాలి ఆడకుండా వుంటే వేస్తున్నా” అంటు సమర్థిస్తోంది. అదే ఏ ప్రమాదకరమైన మందో అయివుంటే ఎంత అనర్థం జరగడానికి వీలుందో ఆలోచించండి. మనకు ఏ మందైనా చాలా సులభంగా మూత వచ్చేస్తుంది, దాన్ని జాగ్రత్తగా పెట్టడం తల్లిదండ్రుల విజ్ఞతపైనే ఆధారపడి వుంటుంది.
ఈ జాగ్రత్తలన్నీ మనం మళ్ళీ కొత్తగా నేర్చుకొని కనిపెట్టక్కర్లేదు, అభివృద్ది చెందిన దేశాలను చూసి నేర్చుకుంటే చాలు. చూసి నేర్చుకోవడం తక్కువతనమనిపించుకుంటే చూసికూడా నేర్చుకోకపోవటాన్ని ఏమనుకోవాలి? మందబుద్దులా, వాజమ్మలా?

— ప్రసాద్