Archive for జూన్ 22nd, 2006

ఈనాటి (వి)చిత్రాలు

జూన్ 22, 2006

ఈనాటి సినిమా గురించి 'ఏమున్నది గర్వకారణం' అన్నట్లు చెప్పుకోవడానికి ఏమీ లేదు. ఈ దర్షకులూ, నిర్మాతలూ, నాయకులు, నాయకీలు అంతా ఒకే ధ్యేయంతో ఒక తపస్సులా ప్రేమ గురించి (యవ్వన ప్రేమ మాత్రమే) పరిశోధిస్తున్నారా అనిపిస్తుంది. ఎన్ని పేర్లు, ఎన్ని కథలు, ఎన్ని పాటలు?? కనీసం పాత సినిమాలు ప్రేమాంశమైనవే అయినా, అందులో హీరో పేదవాడయి, నాయకి ధనవంతురాలి కూతురై అలా పల్లెలొ మొదలై పట్నంతో ముగుస్తుంది.

కానీ ఇప్పుడొస్తున్న సినిమాలు చుస్తే, అసలు పల్లెటూళ్ళే లేనట్లు, పేదరికమే లేనట్లు, ఏ కష్టమూ లేక ప్రియురాలి ప్రేమ పొందడమే జన్మ సాఫల్యమన్నట్లూ, కార్లలో షికారులూ, ఖరీదైన పార్టీలూ, విదేశాల్లో షికారులూ …..

మనిషికీ మనిషికీ మద్య ఈ సినిమా ప్రేమ బందం తప్ప ఇంకే అనురాగమూ లేదా? ఇంకే బందాన్నీ సినిమాగా తీయలేమా? సినిమాని ఇంత కృత్రిమంగా కాకుండా ఇకొంచం సహజానికి దగ్గరగా తీస్తే ఎంత బాగుండును!!!!

— ప్రసాద్

భిన్న ధృవాలు — BinnaDRvAlu

జూన్ 22, 2006

భారతీయత X వర్థమానం
స్త్రీ పూజింపబడు చోట లక్ష్మి నివసిస్తుంది X నిమిశానికో అత్యాచారం! ఆడపిల్లైతే చంపేయ్, లేదా అమ్మేయ్! గుణింపని, గణింపని, "ఖర్మ" ఖాతాలో జమ పడేవెన్నో! కట్నం తేకుంటే కాల్చి చంపేయ్.
అహింసా పరమో ధర్మః X హింస లేని గృహం పూజ్యం. చివరికి దేవాలయాలు కూడ జంతు బలులు, నర బలులతో హింసకు ఆలయాలే.

‌గురుః సాక్షాత్ పరబ్రహ్మ X ఇప్పుడు ఏ సినిమా చూసినా గురువు పాత్ర హాస్యపాత్ర అయిపోయింది. ఒకవేళ నిజజీవితమే అందులో ప్రతిభింభిస్తుంటే .. ఇక గురువు స్తానం సమాజం లో ఎలా ఉందో ఊహించుకోవచ్చు.

అథిధి దేవోభవ X దీన్ని కేంద్ర ప్రభుత్వము ప్రజలకు ఇప్పుడు గుర్తుచేయాల్సిన ఖర్మ పట్టింది. ఆ మద్య ప్రవాసీ భారతీయ దివస్ కు హాజరైన విదేశీ వనిత పై అత్యాచారం. విదేశీ రాయబారి కూతురి అత్యాచారం.

పరమత సహనం – "అన్ని మార్గాలూ నన్నే చేరుతాయి" – కృష్నుడి ఉవాచ X దీని వల్ల సామాన్య బారతీయుడి వల్ల కాకుండా, "బారతీయత" కి కొమ్ము కాస్తున్నామని చెప్పుకునే వారినుండే ప్రమాదం. పిల్లలతో సహా క్రిస్టియన్ ప్రబోధకున్ని ఒరిస్సాలో సజీవ దహనం.

మానవ సేవే మాధవ సేవ X ప్చ్ .. దీని గురించి ఎంత తక్కువ చెపితే అంత మంచిది. గుడి బయట పాల కోసం ఏడ్చే బిచ్చగాడి బిడ్డ…. గుడి లోపల రాతి దేవుడికి క్షీరాభిషేకం.

సర్వజీవులందు సమ దృష్టి (అన్ని జీవులందు ఉన్న చైతన్యము పరమాత్మ అంశే కనుక జీవులన్నియును సోదర సమానులే) X సర్వ జీవులెందుకు…. మానవులే అందరూ సమానం కాదు. మాదిగ, మాల వీళ్ళందరు జంతువుల కంటే హీనం. పిల్లి ముట్టిన పాలనైనా తాగుతాం కానీ మాదిగ ముట్టిన మజ్జిగ తగలం.

ఈ వైవిద్యం నుండీ ఏ మర్థమవుతుంది? "చెప్పేవి శ్రీరంగ నీతులు, దూరేవి దొమ్మర గుడిసెలు" అని.
భారతీయత మీద, వైదిక దర్మం (మను దర్మం కాదు)మీద నాకు అంతులేని ప్రేమ ఉన్నా, అనటానికీ ఆచరణకీ మద్య ఈ అంతరాన్ని చూస్తే ఒళ్ళు మండుతుంది.
మనం ఏళ్ళ తరబడి ఇన్ని భాషలూ, ఇన్ని మతాలూ, ఇన్ని వేషాలూ, ఇన్ని ఆహారపు అలవాట్లు గల వారితో సహజీవనం చేస్తున్నామూ అంటే అది నిజంగా మన సచ్చీలత వల్ల అంటారా? నాకు అనుమానమే …. మన సచ్చీలత కంటే గూడా "ఊరంతా కాలుతున్నా నా ఇల్లు కాలేప్పుడు చూద్దాం" అనే నిర్లక్ష్యం, స్వార్థపరత్వం, నిర్లిప్తత  ముఖ్య కారణాలు అనుకుంటాను. లేకుంటే వేల ఏళ్ళ చరిత్ర ఉన్న మనం, మంగోలులు, అరబ్బుల చేతిలో హీనంగా ఓడిపోయి అప్పనంగా అధికారాన్ని అప్పజెప్పి ఊడిగం చేయడమేంటి? కేవలం కొన్ని వందల తురగదళం తో, ఆటవిక సంస్కృతి తో, ఎంతో దూరం నుండీ వచ్చి, ఎంతో సువ్యవస్థితమైన, సంస్కృతి కలిగిన, సంపద కలిగిన మనం ఓడిపోవటమేమిటి.
బలహీనుడు చెఫ్ఫేది నీతి కాదు బలహీనత మాత్రమే. ఆడలేక మద్దెల ఓడు అనడమే. నీతి చెప్పే హక్కు బలవంతుడికే ఉంటుంది. దానికే విలువ ఉంటుంది. అయితే బలంతో వచ్చే అహంకారాన్ని అదుపులో పెట్టుకుని బాద్యతతో సచ్చీలతతో జీవించినప్పుడే అసలైన నీతి జీవిస్తుంది. ఈ విధంగా చుస్తే బారత్ అణుశక్తి సాధించి తన మొత్తం చరిత్రలో ఒకే ఒక మంచిపని చేసింది.

ఇలా రాసుకుంటూ పోతే ఇంకా ఎంతో. మాతృదేశం మీది ప్రేమ దాన్ని విమర్షించనీయదు. దేశాన్ని విమర్షించడమంటే, దేశ ప్రజలని విమర్షించడము. ప్రజల్లో నేను, నావాల్లూ కూడా భాగమే కనుక నన్ను నేను విమర్షించుకోవటం. ఆత్మ విమర్ష చేసుకోవటం. జరిగిన తప్పులు, జరుగుతున్న తప్పుల్ని సరిదిద్దుకోవటం.

— ప్రసాద్